Elektrik Aktivitenin Kalpte Yayılışı

Kalbin eksenleri Elektrik Aktivitenin Kalpte Yayılışı

Kalbin eksenleri

Elektrik Aktivitenin Kalpte Yayılışı

ATRİYUM MİYOKARDININ DEPOLARİZASYONU

Aksiyon potansiyeli SA nod’dan çıkar → depolarizasyon önce sağ atriyumun anteriyorunda, tavandan tabana doğru ilerler; sonra sol atriyum kas hücreleri arasında daha çok posteriyora doğru ilerler (sol atriyumun inferolateral kısmı en son depol.) → P dalgası oluşur. Atrial depolarizasyonun çoğunluğunda depolarizasyon dalgasının yarattığı elektrik akım (elektronegatif depolarize alanlardan elektropozitif polarize alanlara doğru) atriyumların tavanından tabanına ve sola doğrudur (~ +60°) → ortalama P dalgası vektörü (0°- +75°). Ortalama P dalgası vektörü bir derivasyonun eksenine ne derece paralel ise o derivasyona o derece yaklaşan bir aktivitedir ve o derivasyonda o kadar büyük bir (+) kayıt gerçekleşir.

DI, DII, aVL, aVF ve V3-6 derivasyonlarında → P dalgası (+) bir dalgadır. Eksen yönü diğerlerinin tam tersi olan aVR derivasyonunda → P dalgası (-) bir dalgadır. DIII derivasyonunda → P dalgasının ortalama vektörü +30°’den daha (+) ise (+) dalga, daha (-) ise (-) bir dalgadır. V1 (bazen V2) derivasyonlarında → P dalgası sıklıkla bifaziktir: önce (+) sonra (-) bir defleksiyon.

Atriyumların tamamı depolarize olduğunda → izoelektrik hatta dönüş. AV nod, His Demeti, sağ ve sol dallar, sol dal fasikülleri ve purkinje liflerinin depolarizasyonu (EKG’de saptanamayacak kadar küçük bir elektrik aktivite) → PR segmenti.

ATRİYUMLARIN REPOLARİZASYONU (ATRİYAL T DALGASI)

Atriyumlarda, ilk depolarize olan tavan bölgesi, ilk repolarize olan bölgedir. Repolarizasyon tavandan tabana doğru ilerler. Atriyumların repolarizasyonu sırasında tavan repolarize (+), taban ise henüz depolarize (-) olduğundan → elektrik akımı tabandan tavana yönelir. Eğer deneysel şartlarda QRS dalgasının oluşumu önlenirse, atriyal T dalgası standart ekstremite derivasyonlarında (-) bir dalga olarak ortaya çıkar. Normal şartlarda, atriyal T dalgası çok düşük voltaja sahip bir aktivitedir. Büyük voltaja sahip QRS kompleksinin arkasında saklı kalır! Gözlemlenmez!

VENTRİKÜL MİYOKARDININ DEPOLARİZASYONU

1. SEPTUM MİYOKARDININ DEPOLARİZASYONU (SEPTAL AKTİVİTE)

His demetinin sol dalının daha kısa olması nedeni ile interventriküler septumu oluşturan miyokardın ilk depolarize olan kısmı orta kısmın sol endokardiyal yüzeyidir; sağ endokardiyal yüzey daha geç depolarize olur. Bu nedenle depolarizasyon dalgası, kısa bir süre için, septal duvar kalınlığı boyunca miyokard hücreleri arasında soldan sağa ve öne doğru hareket eder → elektrik akımının yönü, kısa bir süre için, soldan sağa doğrudur. Bu nedenle, septal aktivitenin yönü, kalbi sol taraftan gözlemleyen derivasyonlardan uzaklaşmaktadır → özellikle aVL, DI, V5 ve V6’da küçük bir negatif q dalgası sıklıkla bulunur (Q dalgası her derivasyonda bulunmaz.) Kalbi sağdan gözlemleyen derivasyonlara yaklaşan bir dalgadır → aVR, V1 ve V2’de küçük r dalgası . DIII’ün eksenine genelde paralel bir aktivite → genelde bir sonraki r veya R dalgasını oluşturan aktiviteye eklenen pozitif bir aktivite (şart değil!) .

2. SERBEST DUVAR DEPOLARİZASYONU (AKTİVİTESİ)

Ventrikül miyokard hücrelerinin depolarizasyonu septumu oluşturan miyokardın sol ve sağında apekse doğru iner. Apeksten → sol ve sağ ventrikülün serbest duvarlarında bazala (tabana) doğru çıkar. Bu yol izlenirken depolarizasyon önce ventrikül kasının endokardiyal yüzeyi boyunca ve sonra epikardial yüzeye doğru transmural ilerler. Ventrikül miyokardının depolarizasyonunun çoğunluğunda elektrik akımının yönü sola, apekse ve posteriora doğrudur → ~+59°. Bir eksen +59°’ye ne kadar paralel ise bu aktivite o eksene o derece yaklaşıyor demektir. Böylece bu derivasyonlarda o derece yüksek (+) kayıt yapılır. Böylece, aVR dışında, tüm ekstremite derivasyonlarında ventriküllerin serbest duvar aktivitesi → (+) bir R dalgası oluşur. aVR’nin ekseni ventriküllere yukarıdan ve sağdan bakar; o nedenle bu elektrik akım ondan uzaklaşmaktadır → (-) bir dalga oluşur → büyük bir S dalgası. Prekordiyal derivasyonlardan V1 ve V2’nin ekseninden uzaklaşan bir aktivitedir → büyük bir S dalgası oluşur. Prekordiyal derivasyonlardan V5 ve V6’nin eksenine paralel bir aktivitedir → büyük bir R dalgası oluşur.

Ventrikül miyokardı içinde en son depolarize olan bölgeler ventriküllerin posterobazal bölgeleri (en son sağ ventrikül), interventriküler septumun üst ucu ve pulmoner konustur; böylece depolarizasyonunun en son aşamasında depolarizasyonun ilerleyiş yönü apeksten tabana doğru döner. Ventrikül miyokardının depolarizasyonunun sonuna doğru elektrik akımının yönü iyice sola ve tabana döner. Depolarizasyonun en sonunda vektörün yönü tam sağa döner.

Bu aktivite, aVL ve aVR dışındaki ekstremite derivasyonlarının ekseninden (özellikle DIII ve aVF’den) uzaklaşmaktadır → (-) bir S dalgası oluşur. aVL’nin eksenine genelde paralel bir aktivite → bir önceki aktivitenin oluşturduğu (+) R dalgası içinde kalır. Bu elektrik akım aVR’nin eksenine diktir ancak ilerleyen evrede akım iyice sağa döndüğünde aVR’ye paralelleşmeye başlar → (+) bir r’ dalgası oluşabilir. İlerleyen evrede akım iyice sağa döndüğünde prekordiyal derivasyonlardan V5 ve V6’da → küçük bir (-) S dalgası oluşabilir.

İlerleyen evrede akım iyice sağa döndüğünde prekordiyal derivasyonlardan V5 ve V6’da → küçük bir (-) S dalgası oluşabilir. İlerleyen evrede akım iyice sağa döndüğünde aVR’ye paralelleşmeye başlar → (+) bir r’ dalgası oluşabilir. Ventriküllerin tamamı depolarize olduğunda → izoelektrik hatta dönüş.

VENTRİKÜLLERİN REPOLARİZASYONU (T DALGASI)

Miyokardın endokardiyal yüzeyleri epikardiyal yüzeylere göre daha uzun süreli kasılır → ventriküllerin içinde sistol sırasında artan basınç endokardiyal yüzeylere koroner kan akımını azaltır → endokardiyal yüzeyde depolarizasyon uzun sürer; repolarizasyon güçleşir → epikardiyal yüzeyler endokardiyal yüzeylerden önce repolarize olmaya başlar. Repolarize epikardiyal alanlar (+), depolarize endokardiyal alanlar (-) olduğuna göre kalpte repolarizasyon sırasında oluşan elektrik akım ventrikül tabanından apekse yönelir.

DI, DII, aVL, aVF, V4-6 derivasyonlarının eksenine paralel bir akım: (+) bir T dalgası. aVR eksenine ters yönde gelişen bir akım: (-) bir T dalgası, DIII ve V1-V3’de: T dalgası (+) veya (-) olabilir.

VENTRİKÜLLERİN ORTALAMA ELEKTRİK EKSENİNİNDE GÖZLENEN SAPMALAR

Normal ventriküllerin ortalama elektrik ekseni (ortalama QRS vektörü) +59o’dir. Ventriküllerdeki ileti yollarında ve miyokard içinde bireysel anatomik farklılıklar gözlenebilir → -30o ile +90o (bazı kaynaklar 110o’ye dek) arası normal kabul edilir. Pek çok kalp patolojisinde ise normal sınırların dışına çıkan ventrikül eksen sapmaları gözlemlenir.Örnekler:

1.Ventrikül hipertrofileri → hipertrofi bölgesinin depolarizasyonu gecikir → eksen hipertrofi olan tarafa doğru kayar.

2.His Demeti Dal Blokları → bloğun olduğu taraftaki ventrikülün depolarizasyonu gecikir → eksen blok olan tarafa doğru kayar.

EKG Dalgaları Elektrik Aktivitenin Kalpte Yayılışı

EKG Dalgaları

    Makale Yazarı: duslerkulup2

Sizde yorum yazabilirsiniz...