Diabetes Mellitus Tanısı ve Sınıflaması

Gestasyonel Diyabet Diabetes Mellitus Tanısı ve Sınıflaması

Gestasyonel Diyabet

Diabetes Mellitus Tanısı ve Sınıflaması

Diabetes mellitus, insülinin salgısında ve/veya etkisinde bozukluk sonucu oluşan ve hiperglisemi ile seyreden bir metabolik bozukluktur.

Diabetes Mellitus Tanısı

Diyabet tanısı 3 yöntemle konulabilir. Tanı için 75 gr glukoz ile OGTT yapılması, açlık kan glukozu (AKG) A1c düzeyinin ölmülmesi ya da rastgele kan glukozu düzeyinin ölçülmesi gereklidir.

Diabetes Mellitus:

Rastgele glukoz (+diyabet semptomları) >200

AKG (en az 8 saat açlığı takiben) > 125

OGTT’de 2. Saat kan glukozu >200

Bozulmuş Glukoz Toleransı (IGT):

OGTT’de 2. Saat Kan glukozu 140-199

Bozulmuş Açlık Glukozu (IFG):

Açlık kan şekeri (en az 8 saat açlığı takşben) 100-125

Prediyabet: Daha önce sınırda diyabet ya da latent diyabet diye anılan IGT ve IFG artık prediyabet olarak kabul edilmektedir.

Tip 1 Diabetes Mellitus

Genellikle mutlak insülin noksanlığına sebep olan beta hücre yıkımı vardır. Tip 1A otoimmun hücre yıkımı %90 olan ve Tip 1B non-otoimmun beta hücre yıkımı %10 olan şeklinde iki çeşittir. Tip 1A DM, genetik yatkınlığı bulunan kişilerde, çevresel tetikleyici faktörlerin etkisiyle, çevresel tetikleyici faktörlerin (virüsler, toksinler, emosyonel stres) etkisiyle otoimmunite tetiklenir ve ilerleyici beta hücre hasarı başlar. Beta hücre rezervi %80-90 oranında azaldığı zaman diyabet semptomları ortaya çıkar. Başlangıçta kanda adacık otoantikorları pozitif bulunur. Tip 1B DM, genellikle 30 yaşından önce başlar. Okul öncesi (6 yaş civarı), puberte (13 yaş civarı) ve geç adolesan dönemde (20 yaş civarı) üç pik görülür. Daha ileri yaşlarda ortaya çıkabilen “latent autoimmune diabetes of adults” (LADA) çocukluk çağı diyabetine yakın oranda görülmektedir. Hastalar sıklıkla zayıf ya da normal kilodadır. Diyabetik ketoasidoza yatkındır. Hiperglisemiye ilişkin semptom ve bulgular aniden ortaya çıkar.

Tip 2 Diabetes Mellitus

İnsülin direnci ön plandadır. Hücre reseptör defektini bağlı olarak organizmanın ürettiği insülinin kullanımında ortaya çıkan sorunlar nedeniyle glukoz hücre içine absorbe edilip enerji olarak kullanılamaz. Periferik dokularda insülinin etkisi yetersizdir. Diğer tipinde ise insülin sekresyonunda azalma ön plandadır. Pankreas kan glukoz düzeyine yanıt için yeterli insülini salgılayamaz. Çoğunlukla 30 yaş sonrası ortaya çıkar. Güçlü bir genetik yatkınlık söz konusudur. Hastalar sıklıkla obez veya kiloludur. Hastalık genellikle sinsi başlar. Başlangıçta hiçbir semptom yoktur.

Gestasyonel Diyabet

Riskli kadınlarda tarama testleri ile GDM veya gestasyonel glukoz intoleransı araştırılmalıdır. 3 tekrarlar. Tip 2 diyabet için önemli bir risk faktörüdür. GDM araştırmak için 50 gr glukozlu tarama testi pozitif çıkan gebelerde birkaç gün sonra 100 gr glukozlu 3 saatlik oral glukoz tolerans testi yapılmaktadır.

50 gr glukozlu tarama testi: Gebeliğib 24-28. Haftalarında rastgele bir zamanda 50 gr glukozlu sıvı içirildikten 1 saat sonra kan glukozu düzeyi >140 mg/dl ise normal değildir.

100 gr glukozlu tarana testi: 50 gr glukozlu tarama testi pozitif olan gebelerde tanıyı kesinleştirmek için yapılmalıdır.

Diyabetin Özel Tipleri

  • Beta Hücre Fonksiyonunun Genetik Defektleri
  • İnsülin etkisindeki genetik defektler
  • Ekzokrin pankreas hastalıkları
  • Endokrinopatiler
  • İlaçlar ve Kimyasal Maddeler
  • Enfeksiyonlar
  • İmmun kaynaklı nadir diyabet tipleri
  • Diğer genetik sendromlar
   

Düşüncelerinizi bekliyoruz :)

<?php bloginfo('name'); ?> <?php wp_title(); ?>