Deri Enfeksiyonları Hakkında Bilgi

impetigo Deri Enfeksiyonları Hakkında Bilgi

impetigo

Deri Enfeksiyonları Hakkında Bilgi

Dermatitler, derinin inflamasyonu, kızarıklık, kabarıklık ve kaşıntılı lezyonlar; Pitiriasis versicolor – Malassezia foliküliti, İntertrigo ve yüzeyel kandidoz, Eritrasma ve Dermatofitoz lezyonlardır. Pitiriasis versicolor; Deride oval, yuvarlak, keskin sınırlı açık veya koyu renkli lekelenmelerle karekterize infeksiyonlara neden olur. İntertrigo: Yüzeyel kandidozun bir formudurç Etken Candida spp., nadiren S. aureus’dur. Yüzeyel kandidoz: Candida türlerinin intertrigo dışında, deri ve mukozalardaki enfeksiyonudur. Eritrazma: Vücudun nemli ve kıvrımlı yerlerinde kaşıntılı, kırmızı kahverengi renginde maküler lezyonlardır.

Dermatofitler-Dermatofitozlar

  • Toprak, hayvan ve insan kaynaklı olan dermatofit türleri: Trichophyton türleri, Microsporum türleri, Epidermophyton floccosum’dir.
  • Dermatofitoz: Kıl, deri ve tırnağın keratinize katmanlarını tutan kronik infeksiyonlardır. Özel olarak “tinea”  şeklinde adlandırılır.

PYODERMA: Sıklıkla bakterilerin neden olduğu, irinli, inflamasyonlu deri infeksiyonlarıdır. İmpetigo,  Erizipel,  Erizipeloid, Şarbon , Sellülit ve MRSA enfeksiyonlarıdır.

İmpetigo:  Epidermiste, küçük veziküller şeklinde başlayıp, kirli sarı renkte kabuklu, çevresi kızarık ve tekrarlayan, püstül ve rüptüre olabilen lezyonlardır. Yüzeyel ve ağrısızdır. Skar oluşturmaz. Lezyonlar daha çok burun ve ağız çevresindedir. En sık çocuklarda, bebeklerde salgın yapabilir! Etkenler: A grubu streptokoklar (Streptococcus pyogenes). Nadiren vaginal kolonizasyonu olan anneden doğan yenidoğanlarda B grubu streptokoklar da etken olabilirOlguların yaklaşık %10’unda görülen büllöz form; eksfoliyatif toksin oluşturan Staphylococcus aureus kökenleri ile oluşur, hızla rüptüre olur, şeffaf açık kahverengi kabuklar oluşturur.

Erizipel: “Yılancık” anlamına gelir. Dermis ve deri-altı dokusunun en üst katmanlarıdır. A grubu streptokoklar (Streptococcus pyogenes) (çoğu kez); nadiren S. aureus’dir. En sık bebekler, çocuklar ve yaşlılarda görülür. Lezyon: Kızarık, ödemli, sert ve ağrılı; normal deriden keskin sınırla ayrılan ve kenarları kabarık. Çoğu kez yüzde, özellikle yanaklarda, ancak alt ekstremitelerde de olabilir. Çoğu kez bölgesel lenfadenopati (lenf düğümlerinin şişmesi) görülür. Erysipelothrix rhusiopathiae’nın neden olduğu yüzeyel, yumuşak doku infeksiyonudur. Travma ile hayvancılık (etle ve kümes hayvanları vb) yapan kişilerde özellikle balıkçılarda el parmakları ve el sırtında travma sonrası gelişir. Erizipele benzer, kızarık ve ağrılıdır.

Sellülit:  Yüzeyel deri ve deri altı dokusunun difüz inflamasyonu ile seyreden infeksiyonudur Yayılıcı infeksiyondur. Lezyon: Kızarık, şiş, ağrılı; keskin sınırlı değildir. Üşüme-titreme, ateş ve bölgesel lenfadenopati görülür. A grubu streptokoklar (Streptococcus pyogenes) ve S. aureus (çoğu kez) etkendirler. Nadiren B, C ve G grubu streptokoklar da etkendir.  Çoğu kez klinik tanı konur.

MRSA Enfeksiyonları: 

Paronişi: Tırnak yatağı etrafındaki kitükül infeksiyonudur. Etken; Candida ve Staphylococcus türleridir. Follikülit: Kıl foliklünün inflasmasyonu ve infeksiyonudur. Etken; S. aureus ve  Yüzme havuzları nedeni ile P. aeruginosa ile Bağışık baskılı hastada Candida ve Gram(-) bakteriler de etkendir.

Furonkül: Kıl follikülünde apse yapar. Deri-altı dokusuna kadar ilerleyen lezyon şeklindedir. 1 cm çapında ağrılı, kırmızı, sert papül veya flüktan nodül şeklinde başlar, spontan drene olabilir. En sık, kıllı bölgeler veya friksiyon ve maserasyona açık bölgelerde görülür. Etken; S. aureus’tur. 

Karbonkül: Derin katmanlara, dermis ve deri-altı dokusuna inen birbiri ile bağlantılı bir grup furonkül şeklindedir. Ağrılı, iri lezyon – birkaç cm çapında kırmızı plak gözlenir. Genellikle fasiya üzerinde! Lateral ilerleyip birçok noktadan epidermis yüzeyine birçok noktadan açılır (çok başlı çıban!) En sık ensede olur. Ateş ve kırıklık yapabilir. Etken; S. aureus’tur.

Şarbon (Antraks): Bacillus anthracis etkendir. Sığır, koyun, keçi gibi ot yiyen hayvanların hastalığıdır. İnsanlara direkt temas, enfekte etlerin yenmesi veya sporların solunması ile bulaşır.Deri, akciğer ve sindirim sistemi şarbonu olmak üzere üç klinik formda görülür. Deri Şarbonu; enfekte hayvan veya hayvan ürünleri ile direkt temas sonucu ellerde ve ön kolda ortaya çıkan ödemli, kaşıntılı, papüler (püstül malign) ve sonrasında siyah bir kabuğa dönen lezyondur. Deri şarbonunda; Hasta kişi epidemiyolojik olarak şarbon etkeni ile karşılaşma olasılığı yoksa, mesleki risk taşımıyor ve sistemik hastalık formları söz konusu ise biyoterör olasılığı göz önüne alınarak Halk Sağlığı Müdürlüğü ile bağlantı kurulmalıdır.

Diğer Yumuşak Doku İnfeksiyonları: 

Isırık enfeksiyonları: Polimikrobiyaldir (aerop, anaerop). Isırığın şekli ve derinliğine göre, aspirasyon, biyopsi ya da drenaj varsa drene olan materyal alınarak aerop ve anaerop transport koşulları içinde laboratuvara ulaştırılır.

  • Diyabetik ayak infeksiyonları
  • Nekrotizan yumuşak doku enfeksiyonları
  • Miçetom
  • Kromoblastomikoz
  • Diğer nadir mantar enfeksiyonları

Nodüler Lenfanjit: Lenfokutanöz sendrom da denir. Lenfatik damarlar boyunca nodüllerle karekterize, primer deri bölgesinde drene olan inflamatuvar infeksiyonlardır. Sporotrikoz: Sporothrix schenckii, Nokardiyoz: Nocardia türleri (N. brasiliensis, N. otidiscaviarum, N. transvalensis), Mikobakteriyel Enfeksiyonlar: Tüberküloz dışı mikobakteriler ve Aktinomikoz: Actinomyces israelii’dir.

erizipel Deri Enfeksiyonları Hakkında Bilgi

erizipel

    Makale Yazarı: duslerkulup2

Sizde yorum yazabilirsiniz...