Anatomide İnsan Vücudunun Bölümleri

omurga kanalı Anatomide İnsan Vücudunun Bölümleri

Anatomi vücudun normal şeklini, yapısını, vücudu oluşturan organları ve bu organlar arasındaki yapısal, görevsel ilişkileri inceleyen bilim dalıdır. Anatomi terimi eski Yunanca, Ana (içinden) ve Tome (kesmek) kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuştur. Keserek ayırma, parçalama anlamına gelmektedir. Anatomi teriminin latincedeki karşılığı dissection’dur. Günümüzde kadavranın bölgelere ayrılması ve bu bölgelerin kesilerek incelenmesi yöntemi için genel bir ifade olarak disseksiyon terimi kullanılmaktadır.

1-) Makroskopik Anatomi  (Gross Anatomi): İnsan yapısını gözle görebilen şekliyle inceleyen anatomi dalıdır. Bu amaçla kullanılan temel eğitim aracı, ilaçlanarak doku özelliklerinin uzun zaman kalıcılığı sağlanan ölü insan vücududur (Kadavra). Maketler, yazılı gereçler (kitap, atlas, poster), video görütüleri ve bilgisayar programlarından eğitimde geniş ölçüde yararlanılmaktadır.

2-) Mikroskopik Anatomi (Histoloji): Histoloji kelime olarak eski Yunanca’daki Histos (doku) ve logos (bilim) sözcüklerinden oluşmuştur ve doku bilimi anlamına gelir. İnsan vücudunu oluşturan doku ve organlardan alınan parçalar mikroskop altında incelenir.

3-) Gelişimsel Anatomi ( Developmental Anatomy- Embriyoloji): Dişi ve erkek üreme hücrelerinin birleşmesi ile şekillenen Zigot oluşumundan doğuma kadar olan dönemi incelemeyi temel alır.

Sistemsel Anatomi  (Anatomia Systematica): Organizmayı organ topluluklarından oluşan sistemlere ayırıp, incelemeyi esas tutar. Bu öğretim modelinde bir sistem içindeki organlar ve doku grupları belirli bir sırayla öğretilir. Hareket, dolaşım, solunum, sindirim, üriner, genital, sinir sistemleri sırasıyla öğretilir.

Bölgesel Anatomi (Anatomia Topographica – Anatomia Regionalis ): Vücut bölgelere ayrılarak buralarda yer alan doku ve organlar dıştan incelenir.

İnsan Vücudunun Bölgeleri

Caput (Baş), Collum (Boyun), Truncus (Gövde), Thorax(Göğüs), Pelvis (Leğen), Abdomen (Karın), Membri Superioris ( Üst Ekstremiteler), Membri İnferioris ( Alt Ekstremiteler)

Caput (Baş): Vücudun en üst bölümüdür. Genel fonksiyonları koordine eden yaşamsal merkezleri içermesi nedeni ile vücudun en önemli bölümü olarak ele alınabilir. Görme, koku alma, çiğneme, tat alma, yutma, seslendirme ve konuşma gibi görevleri yüklenmiştir.

Cranium: Kafa iskeletinin tümüne birden cranium, kafatasını oluşturan kemiklere ise ossa cranii denidir. Bu kemiklerin oluşturduğu boşluğun (cavum-cavitas cranii) içerisinde beyin ve duyu organları bulunur.

 

karın anatomisi Anatomide İnsan Vücudunun Bölümleri

 

Mimik kasları: Yüz ve saçlı derinin alt tabakasında, deri altı dokusunda bulunan ve yüz ifadesinin oluşumunu sağlayan kaslardır. Bu kaslar genel olarak başta bulunan boşlukların (ağız, burun, göz) çevresinde bulunurlar ve deliklerin açıklıklarını değiştirecek şekilde (açarlar veya kapatırlar) yerleşmiştir. Ayrıca bir uçları ile deriye bir uçlarıyla de kemiğe bağlanmış olmaları bu görevlerini kolaylaştırmaktadır. Musculus Risorius (Gülme kası) ve Musculus Buccinator (Üfleme kası) gibi.

Collum – Cervix (Boyun): Boyun insan vücudunun en kısa bölümüdür. Baş ile gövde arasındaki bağlantıyı sağlayan ve bir köprü görevi gören boyundan, insan bedeninin en yaşamsal bağlantıları geçer. (Arteria Carotis communis yani şah damarı). Ayrıca başın komplike hareketlerini sağlar. Ön yüksekliği 9-10 cm, arka yüksekliği 14-25 cm arasında değişmektedir. Boyun çevresi yaklaşık 38-40 cm’dir ve bu mesafeye Circumferentia cervicalis (gömlek yaka ölçüsü) adı verilmektedir. Larynx (Gırtlak) ve Trachea (soluk borusu) gibi yapılar burda bulunmakadır.

Thorax (Göğüs): Boyun ile karın arasında kalan gövde bölümüdür. Thorax iskeleti (göğüs kafesi), bu iskelet dışındaki yumuşak doku oluşumları ve thorax içeriğinden oluşur. İçerisinde solunum ve dolaşım organlarını bulunduran göğüs kafesi kemik ve kıkırdaklardan oluşmaktadır. Göğüs kafesinin en önemli özelliklerinden biri solunumun değişik bölümlerine göre hacminin değişebilmesidir.

Abdomen (karın):  Diaphragma thoracoabdominale ile pelvis arasında kalan vücut bölümüdür. Karın duvarın ön tarafta tamamen kaslar tarafından oluşturulur. Arkada ve kısmen yanlarda ise kasların yanı sıra kemik yapı da bu oluşuma katılmaktadır. (lumbal vertebralar- bel omurları ve 12. kostalar ile pelvis iskeletinin üst kısmı). Vücudun diğer bölümleri ile karşılaştırıldığında, bu kadar geniş bir alanın, yumuşak dokulardan yapıldığı tek yer bu bölgedir. İskelet desteğinden daha yoksun olan bu bölümde, kaslar çok önemli fonksiyon gösterirler.

Pelvis: Duvarlarının büyük bir kısmı kemik, küçük bir kısmı kas ve zarlardan yapılmıştır ve tabanı yukarıda, tepesi aşağıda bir konuya benzer. Pelvis iskeleti yukarıda omurga, aşağıda ise femur ile eklem yapar.Bu şekilde alt ekstremiteden gövdeye  veya gövdeden alt ekstremiteye geçen kuvvet iletiminde görev alır. Bu nedenle de kafa veya göğüs iskeletinden daha sağlam bir yapıya sahiptir. Pelvis boşluğuna cavitas pelvis adı verilir. Genel olarak ürogenital sisteme ve sindirim sistemine ait organları içermektedir. Pelvis özellikle doğum eyleminde çok önemlidir. Çünkü doğumun normal yoldan (vajinal doğum) gerçekleşebilmesi için bebeğin pelvisten geçmesi gerekmektedir.

Canalis Vertebralis (Omurga kanalı): Medulla spinalis (omurilik) santral sinir sisteminin canalis vertebralis içerisinde bulunan kısımdır. 40-45 cm uzunluğunda, 1 cm çapında, 30 gr ağırlığındadır. Santral sinir sisteminin yalnızca %2’sini oluşturmasına karşı fonksiyonu bu oranla kıyas götürmeyecek kadar büyüktür.

1-) Vücudun büyük bölümünden gelen duyusal impulsları beyne iletir.

2-) İstemli hareketleri başlatan impulslar medulla spinalisten geçerek hedef organa ulaşır.

3-) Birçok organın innervasyonu (sinirlendirilmesi) sağlayan lifler buradan geçer.

4-) Refleks hareketleri ile yakından ilişkilidir.

    Makale Yazarı: duslerkulup2

Sizde yorum yazabilirsiniz...

 Kameralı Sohbet